By လားႏြန္ – ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ မသန္စြမ္းသူမ်ား အခြင့္အေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ ဥပေဒထြက္ေပၚၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း နည္းဥပေဒပိုင္းအေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္မႈ အားနည္းျခင္းေၾကာင့္ မသန္စြမ္းသူမ်ားအတြက္ လြတ္လပ္မႈပိုင္းတြင္ အတားအဆီးမ်ားစြာရွိေနေသးသည္ဟု သိရသည္။
မသန္စြမ္းဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေရွ႕ေဆာင္အဖြဲ႔ (DDI) ၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ယေန႔က်ေရာက္ေသာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ မသန္စြမ္းသူမ်ားေန႔အခမ္းအနားကို ကေလးၿမိဳ႕၊ ရွင္းဟုန္ခန္းမတြင္ “အားလံုးတူညီအခြင့္အေရးရရွိေရး၊ မသန္စြမ္းသူမ်ားအစြမ္းျမွင့္တင္ေပး’’ ဆိုသည့္ ေဆာင္ပုဒ္ျဖင့္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ၾကၿပီး မသန္စြမ္းသူမ်ား၏ လက္ရွိအေျခအေနႏွင့္ပတ္သက္၍ (DDI) လက္ေထာက္ ဒါရိုက္တာ ဆလိုင္းေယာ႐ႈက ယင္းကဲ့သို႔ ေျပာဆိုလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။
“ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာျပည္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသန္စြမ္းသူေတြဆိုရင္ေတာ့ လြတ္လပ္မႈလို႔ေျပာတဲ့အခါမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဓိကအားျဖင့္ အတားအဆီးကို ေျပာရမွာပဲ အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီအတားအဆီးႏွင့္ပတ္သက္ရင္ေတာ့ လံုး၀ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသန္စြမ္းေတြက လြတ္လပ္မႈမရိွေသးဘူး အတားအဆီးအရမ္းမ်ားတယ္ ေနရာတကာမွာ အရမ္းမ်ားတယ္ ေပၚလစီအတားဆီးရိွတယ္ ျပီးေတာ့ အေဆာက္အဦးႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ အတားအဆီးရ္ိွတယ္ လမ္းတံတားေတြႏွင့္ အတားအဆီးေတြရိွတယ္ ျပီးရင္ ဆက္သြယ္ေရးႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ အတားအဆီးေတြအမ်ားၾကီးရိွတယ္ အဲဒီအတားအဆီးေတြကို မဖယ္မရွားျခင္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မသန္စြမ္းသူေတြအတြက္ လြတ္လပ္တယ္လို႔ ေျပာလိ္ု႔မရေသးဘူး” ဟု ဆလိုင္းေယာရႈက ေျပာသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ မသန္စြမ္းမႈႏွင့္ ပတ္သက္ျပီးဌာနဆိုင္ရာမ်ားႏွင့္ ျပည္သူမ်ားအၾကား အသိပညာေပးမႈအားနည္းျခင္းေၾကာင့္ မသန္စြမ္းသူမ်ား အထင္ေသးခံရမႈမ်ား ရွိေနသည့္အျပင္ မသန္စြမ္း အခြင့္အေရးဥပေဒသည္လည္း ထိထိေရာက္ေရာက္ အေကာင္ထည္ေဖာ္ျခင္းမရိွျခင္းေၾကာင့္ မသန္စြမ္းအေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အာရွတိုက္တြင္လည္း ေနာက္တန္းတြင္ရိွေသးေၾကာင္း သူကဆက္ေျပာသည္။
ကေလးၿမိဳ႕အေျခစိုက္ မသန္စြမ္းဖြ႔ံၿဖိဳးေရးေရွ႕ေဆာင္အဖြဲ႔ (DDI) သည္ မသန္စြမ္းသူမ်ားဖြံ႔ၿဖိဳးေရးႏွင့္ အခြင့္အေရးျမွင့္တင္ေရးကို အဓိက လုပ္ေဆာင္ေနသည့္အဖြဲ႔ျဖစ္သည္။
ယေန႔အခမ္းအနားသို႔ တက္ေရာက္လာသည့္ ေအာင္ျမင္သူ (SHG) အဖြဲ႕မွ သူငယ္နာအေၾကာတင္း (သို႔) စီပီ (Cerebral Palsy- CP) ေအာင္ဟိန္းဦးကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ မသန္စြမ္းဥပေဒမ်ား ထြက္ေပၚလာသည့္ေနာက္ပိုင္းတြင္ မသန္စြမ္းသူမ်ားအေပၚ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ အနည္းငယ္ေလွ်ာ့က်လာေၾကာင္း သို႔ေသာ္လည္း လိုအပ္ခ်က္မ်ား ရွိေနေသးသည္ဟုေျပာသည္။
“ကၽြန္ေတာ္ အရင္တုန္းကေတာ့ ခြဲျခားမႈေတြေတာ့ ရိွပါတယ္ အခုေနာက္ပိုင္းက နည္းဥပေဒေတြ မသန္စြမ္းဥပေဒေတြ ေပၚလာျပီး ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ သိပ္မရိွေတာ့ဘူး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ မသန္စြမ္းဥပေဒေတြက နဂိုထက္စာရင္ မသန္းစြမ္းေတြရဲ႕ ဘ၀တိုးတက္မႈကို မ်ားစြာကာကြယ္ေပးျပီး မသန္စြမ္းေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြကိုလည္း မ်ားစြာျမွင့္တင္ေပးေနျပီ ဒါေပမဲ့ လိုအပ္ခ်က္ကေတာ့ အနည္းငယ္ရိွေနတယ္” ဟု သူကေျပာသည္။
၂၀၁၄ ခုႏွစ္သန္းေခါင္စာရင္းအရ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ မသန္စြမ္းလူဦးေရ (၂၃) သိန္းေက်ာ္ရွိၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံလူဦးေရ၏ (၄.၆) ရာခိုင္ႏႈန္းရွိသည္။ ခ်င္းျပည္နယ္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ မသန္စြမ္းလူဦးေရ ဒုတိယအမ်ားဆံုး ျပည္နယ္ျဖစ္သည္။
