နိမ့္က်ေနေသာ ခ်င္းျပည္နယ္၏ ပညာေရးက႑ကို ဘယ္လိုကိုင္တြယ္သင့္လဲ

0

ဆလိုင္းေရာဘတ္ – ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ တိုင္းႏွင့္ ျပည္နယ္အသီးသီးအနက္ အဆင္းရဲဆံုးျပည္နယ္ကို ပံုႏွင့္ တကြေဖာ္ျပပါဟု စာေမးပြဲေမးခြန္းလႊာ တြင္ပါလာပါက ေျဖဆိုမည့္ ေက်ာင္းသား/သူမ်ားအေနျဖင့္ ခ်င္းျပည္နယ္ဟု တညီတညြတ္ တည္း ေျဖဆိုၾကမည္ျဖစ္သည္။ အလားတူ တိုင္း ႏွင့္ ျပည္နယ္အသီးသီးအနက္ တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ခ်က္ အနည္းဆံုးျပည္နယ္ကို ေဖာ္ျပပါ ဟု ေမးျမန္းလာပါက ခ်င္းျပည္နယ္ဟုပင္ ထပ္မံေျဖဆိုၾကဦးမည္သာျဖစ္သည္။

အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ခ်င္းျပည္နယ္သည္ ယခုလက္ရွိအေျခအေနတြင္ UNDP ၏ စစ္တမ္းအရ အဆင္းရဲဆံုးျပည္နယ္ အျဖစ္သတ္မွတ္ခံထားရၿပီး၊ ပညာေရးတြင္လည္း ၿပီးခဲ့သည့္ ပညာသင္ႏွစ္တြင္ ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလံုး၏ တကၠသိုလ္၀င္ တန္း ေအာင္ခ်က္အနည္းဆံုးျပည္နယ္ျဖစ္ခဲ့ရျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

၂၀၁၅-၁၆ ပညာသင္ႏွစ္၌ ခ်င္းျပည္နယ္တြင္ တကၠသိုလ္၀င္တန္းစာေမးပြဲေျဖဆိုသည့္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ (၉၈၄၆) ဦးေရရွိသည့္အနက္ (၁၄၁၄) ဦးသာ ေအာင္ျမင္ခ့ဲၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ရာခိုင္ႏႈန္းအားျဖင့္ၾကည့္မည္ဆိုလ်င္ (၁၄.၃၆) ရာခိုင္ ႏႈန္းသာရွိသည္။

ခ်င္းျပည္နယ္သည္ ယခင္ႏွစ္မ်ားကဲ့သို႔ပင္ ျမန္မာႏုိင္တစ္ႏုိင္ငံလံုးတြင္ ေအာင္ခ်က္အနည္းဆံုး ျပည္နယ္အျဖစ္ ဆက္လက္ ရပ္တည္ေနၿပီး ေအာင္ခ်က္ရာခိုင္ႏႈန္း ၃၉.၃၇ရွိေသာ မြန္ျပည္နယ္သည္ တစ္ႏုိင္ငံလံုး၏ ေအာင္ခ်က္ အမ်ားဆံုးျဖစ္သည္။

ယင္းကဲ့သို႔ အႏႈတ္လကၡဏာေဆာင္ေသာ တံဆိပ္မ်ားကပ္ခံရျခင္းသည္ ခ်င္းျပည္နယ္အတြက္ နမိတ္ေကာင္းေတာ့ မဟုတ္ ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ခ်င္းျပည္နယ္သည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ပညာေရးက႑တြင္ နိမ့္က်ေနရသလဲဆိုသည့္ အေျဖကို ရွာေဖြ ၿပီး ပညာေရးက႑တိုးတက္ျမင့္မားလာေစေရးအတြက္ ၀ိုင္း၀န္းအေျဖရွာၾကရမည္မွာ ခ်င္းလူမ်ဴိးတိုင္း၏ တာ၀န္ျဖစ္သည္။

ခ်င္းျပည္နယ္အစိုးရအေနျဖင့္လည္း ယင္းကိစၥကို အေလးအနက္ထားရွိၿပီး ခ်င္းျပည္နယ္ပညာေရးျမွင့္တင္ေရးနည္းဗ်ဴဟာ စီမံကိန္းမ်ားေလ့လာေရးစြဲၿပီး စနစ္တက်အေကာင္ထည္ေဖာ္ေဆာင္ရေတာ့မည့္အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ဒီေနရာတြင္ ျပည္နယ္ အစိုးရ ႏွင့္ ခ်င္းျပည္သူလူထုအေနျဖင့္ စဥ္းစားသင့္သည့္ အခ်က္တစ္ခ်က္ကို ေဖာ္ျပရမည္ဆိုပါက မြန္ျပည္နယ္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ တိုင္း ႏွင့္ ျပည္နယ္မ်ားအနက္ တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ခ်က္ အျမင့္ဆံုးျပည္နယ္အျဖစ္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းရပ္ တည္လ်က္ရွိသည္။

အဘယ္ေၾကာင့္ မြန္ျပည္နယ္သည္ ယခုကဲ့သို႔ တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ခ်က္ ေကာင္းမြန္ ေနရပါသလဲ၊ မြန္လူမ်ဴိးမ်ား သည္ ခ်င္းလူမ်ဴိးမ်ားကဲ့သုိ႔ ပခံုးႏွစ္ခုၾကားေခါင္းတစ္လံုးရွိသည့္ လူသားစစ္စစ္မ်ားျဖစ္ၾကၿပီး ဘာမွကြာျခားခ်က္မရွိေပ။ သို႔ေသာ္ ၎တို႔သည္ ခ်င္းလူမ်ဴိးမ်ားထက္ ပညာေရးမွာ ပိုမိုေအာင္ျမင္ရသလဲ၊ ခ်င္းလူမ်ဴိးမ်ားထက္ ဦးေႏွာက္ထက္ ျမက္ ၍မဟုတ္ေပ။ ဤကိစၥကို ခ်င္းျပည္နယ္အစိုးရအေနျဖင့္ အေလးအနက္စဥ္းစားေစခ်င္သည္။ မြန္ျပည္နယ္မွာ ပညာေရး အတြက္ မည္သို႔မည္ပံုလုပ္ေဆာင္ၾကသလဲ၊ ဘယ္လိုနည္းစနစ္မ်ဴိးသံုးၾကသလဲ စသည့္ အခ်က္မ်ားကို ေလ့လာဆန္းစစ္ၿပီး မိမိတို႔ျပည္နယ္အတြက္ ဘယ္လိုအေကာင္အထည္ျပန္လည္ေဖာ္ေဆာင္ၾကမလဲစသည္တို႔ကို ျပည္နယ္အစိုးရအေနျဖင့္ လုပ္ေဆာင္သင့္ပါသည္။

အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ယေန႔ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား မ်ဴိးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားသည္ ေနာင္တခ်ိန္တြင္ ခ်င္းျပည္နယ္ကို ဦးေဆာင္ၾကမည့္သူမ်ားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ပါပဲ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေနာင္တခ်ိန္တြင္ တိုင္းျပည္၏ အေရးႀကီးဆံုးအခန္းက႑မ်ားကို ဦးေဆာင္လာၾကမည့္ မ်ဴိးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားသည္ ယခုခ်ိန္ကတည္းက ေကာင္းမြန္ေသာ ပညာေရးစနစ္၊ အေျခခံ အေဆာက္အဦး၊ တည္တံ့ခိုင္ျမဲေသာ ပညာေရးအုပ္ျမစ္မ်ားခ်ေပးရန္ လိုအပ္လွပါသည္။

ခ်င္းျပည္နယ္၏ အနာဂတ္ ဖြံၿဖိဳးတုိးတက္ေရး၊ သာယာ၀ေျပာေသာ ျပည္နယ္တခုအျဖစ္ ရပ္တည္ႏိုင္ေရးအတြက္  ပညာ ေရးအေျခခံ အေဆာက္အဦးေကာင္းမြန္မွျဖစ္မည္။ ယင္းကိစၥကို အစိုးရတစ္ခုတည္းျဖင့္ အေကာင္ထည္ေဖာ္ေဆာင္ ႏုိင္မည္ မဟုတ္သကဲ့သို႔ မိဘျပည္သူ၊ အရပ္ဖက္အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ ေက်ာင္းဆရာမ်ား၊ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားကလည္း အားႀကိဳးမာန္တက္ ပူးေပါင္းပါ၀င္ႀကိဳးစာၾကရမည္ျဖစ္သည္။

ခ်င္းျပည္နယ္ပညာေရးအေျခအေနႏွင့္ပတ္သက္၍ လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္တုန္းက ဟားခါးၿမိဳ႕တြင္ “ခ်င္းျပည္နယ္ အနာ ဂတ္ပညာေရးဆိုင္ရာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲ” ဆိုသည့္ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေဆြးေႏြးပြဲတရပ္က်င္းခဲ့ဘူးၾကသည္။ ယင္းေဆြးေႏြးပြဲ တြင္ ခ်င္းျပည္နယ္ၿမိဳ႕နယ္အသီးသီးမွ ပညာေရးနယ္ပယ္တြင္အေတြ႔အၾကံဳရွိၾကသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ အထူးဖိတ္ၾကားထား ေသာ ILBC ႏွင့္ NNER မွ တတ္သိပညာရွင္ေတြအပါအ၀င္ စုစုေပါင္း ကိုယ္စားလွယ္(၆၀) ေက်ာ္က ခ်င္းျပည္နယ္၏ အနာဂတ္ ပညာေရးအေျခအေနမ်ား ကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။

ယင္းေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ခ်င္းပညာေရးက႑ ပိုမိုဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာေရးအတြက္ အစိုးရ၏ တာ၀န္၀တၱရားမ်ား၊ မိဘမ်ား၏ တာ၀န္၀တၱရားမ်ား၊ ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမမ်ား၏ တာ၀န္၀တၱရား မ်ား၊ အရပ္ဘက္ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ တာ၀န္မ်ား ဟုဆိုကာ က႑အလိုက္ ပိုင္းျခားေလ့လာဆန္းစစ္ခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ အလြန္ေကာင္းမြန္ေသာ ရလဒ္ေကာင္းတစ္ခု အၾကံ ျပဳခ်က္ထြက္ေပၚလာခဲ့သည္။

အဆိုပါအႀကံျပဳခ်က္မ်ားကို ခ်င္းျပည္နယ္အစိုးရ၊ အစိုးရမဟုတ္ေသာအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ မိဘျပည္သူမ်ား၊ ေက်ာင္းဆရာ/ မမ်ား၊ ေက်ာင္းသား/သူ မ်ားကိုယ္တိုင္ ျပန္လည္သတိခ်က္မိေစရန္ ျပန္လည္တင္ျပလိုပါသည္။

အနာဂတ္ ခ်င္းျပည္နယ္ ပညာေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္ မိဘမ်ား၏ တာ၀န္၀တၱရားမ်ား

မိဘမ်ားသည္ သားသမီးမ်ား၏ ပညာေရးျမွင့္မားလာေစေရးအတြက္ တာ၀န္အရွိဆံုးပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္ၾကၿပီး ပညာေရး က႑တြင္ သားသမီးတစ္ဦးခ်င္းစီ၏ စိတ္ေနသေဘာထား ႏွင့္ လိုအင္ဆႏၵမ်ားကို သိရွိေအာင္ အျမဲႀကိဳးစားရမည္ျဖစ္ သည္။

ထို႔အျပင္ မိဘမ်ားအေနျဖင့္ မိမိကေလးမ်ားအား ေရွးဦးကေလးသူငယ္အရြယ္ကတည္းမွ ျပဳစုပ်ဴိးေထာင္ေပးရာတြင္ မိမိလိုခ်င္သည့္ ပံုစံအတိုင္းမသြတ္သြင္းဘဲ ကိုယ္ပိုင္ၾကံဆႏိုင္စြမ္းႏွင့္သင္ယူႏုိင္ခြင့္ကို ပံ့ပိုးကူညီသင့္ၿပီး အနည္းဆံုး အေျခခံပညာၿပီးဆံုးႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားေပးသင့္သည္ဟု အနာဂတ္ ခ်င္းပညာေရး ေဆြးေႏြးပြဲမွ အႀကံျပဳထားသည္။

ေက်ာင္းဆရာ၊ ဆရာမမ်ား၏ တာ၀န္၀တၱရားမ်ား

ေက်ာင္းဆရာ/မ မ်ားသည္ ေက်ာင္းသား/သူမ်ားအတြက္ က်ဴရွင္သင္ၾကားသည့္အေလ့အထပေပ်ာက္ရန္ ေက်ာင္းခ်ိန္အ တြင္း သင္ခန္းစာမ်ားကို အျပည့္အ၀ေစတနာထားၿပီး သင္ၾကားေပးရမည္။ ပညာသင္ၾကားရာတြင္လည္း ကေလးမ်ားအေျခ ျပဳ သင္ၾကားေရးစနစ္ျဖင့္ ကေလးမ်ား၏ ပင္ကိုယ္စြမ္းရည္ ေပၚထြက္လာေရးကို ဦးစားေပးသင္ၾကားေပးသင့္ၿပီး ဆရာ/မ မ်ားအေနျဖင့္ မိမိကိုယ္ကိုလည္း ထာ၀ရသင္ယူသူအျဖစ္ ယံုၾကည္လက္ခံကာ ကေလးငယ္မ်ားအေပၚ ေစတနာ၊ ဂရုဏာ၊ အၾကင္နာရွိရွိျဖင့္ သင္ၾကားေပးသင့္သည္။

ထို႔အျပင္ ေက်ာင္းဆရာ/မ မ်ားသည္ ကေလးငယ္မ်ား၏ အေျခအေန၊ ပညာေရးအေျခအေန၊ သင္ေထာက္ကူပစၥည္းမ်ား ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေက်ာင္းသားမိဘမ်ားႏွင့္ တစ္ႏွစ္လွ်င္အနည္းဆံုး ႏွစ္ႀကိမ္ေတြ႔ဆံုေႏြးေဆြးသင့္ၿပီး၊ ေက်ာင္းသား/သူ မ်ား ပညာေရးျမွင့္တင္ေရးကိစၥတြင္ မိဘမ်ားႏွင့္တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးကာ “စာလည္းသင္၊ လူလည္းျပင္’’ (ကာယ၊ ညာဏ၊ စရိတၱ၊ သက္ေမြး၊ ရသ) စနစ္မ်ားကို လုပ္ေဆာင္သင့္သည္ဟု အၾကံျပဳထားပါသည္။

အရပ္ဖက္လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ တာ၀န္၀တၱရားမ်ား

ေဒသတြင္းအေျခစိုက္ အရပ္ဖက္လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ ကုလသမဂၢကဲ့သုိ႔ေသာ အစိုးရမဟုတ္သည့္ အဖြဲ႔အစည္းႀကီးမ်ား အေနျဖင့္ ပညာေရးအတြက္ လိုအပ္သည့္ အေဆာက္အဦး၊ ပရိေဘာဂ၊ သင္ေထာက္ကူပစၥည္းမ်ား၊ ေက်ာင္း၊ က်န္းမာေရး၊ အားကစား၊ ဂီတအႏုပညာ၊ အဟာရမ်ား စသည္တို႔ကို တတ္ႏုိင္သည့္ဘက္မွ ကူညီပံ့ပိုးသင့္ၿပီး၊ မိဘ၊ ဆရာ၊ ေက်ာင္းသား မ်ား ႏွင့္ လိုအပ္သလိုေဆြးေႏြးပြဲျပဳလုပ္ကာ ပညာေပးအျမင္ဖြင့္ သင္တန္းမ်ား ေဟာေျပာေဆြးေႏြးျခင္း၊ ဆင္းရဲသား ကေလးငယ္မ်ားအား ပညာသင္ေထာက္ပံ့ေၾကး (စေကာလာရွစ္)မ်ား ေထာက္ပံ့ေပးျခင္းမ်ားလုပ္ေဆာင္သင့္သည္။

ထို႔အျပင္ ေ၀းလံေခါင္ဖ်ားေက်းလက္ေဒသမ်ားတြင္ ေရွးဦးကေလးသူငယ္ေက်ာင္းမ်ားဖြင့္လွစ္ေပးျခင္း၊ ေက်ာင္းဆက္ မတက္ႏုိင္ေသာ ကေလးငယ္မ်ားအား အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းပညာမ်ားသင္ၾကားေပးျခင္း၊ ကူညီေပးျခင္းမ်ားလုပ္ ေဆာင္ေပးသင့္ေၾကာင္း၊ အေရးႀကီးသည့္ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ဥပမာ- ေက်ာင္းပညာေရးမူ၀ါဒ ႏွင့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား၊ ေဒသ ဆိုင္ရာ ပညာေရးလိုအပ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္သည့္လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ မိဘ၊ဆရာ/မမ်ား၊ ရပ္မိရပ္ဖမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ သင့္သည္ဟု အၾကံျပဳထားသည္။

အစိုးရ၏ တာ၀န္၀တၱရားမ်ား

အစိုးရအေနျဖင့္ မူလတန္းအရြယ္ကေလးငယ္မ်ား တန္းတူပညာေရးသင္ၾကားႏုိင္ေရး၊ က်ဴရွင္ဖြင့္လွစ္သည့္အေလ့အထ ပေပ်ာက္ေရး ႏွင့္ ဆင္းရဲ ႏြမ္းပါးကေလးငယ္မ်ား၏ စား၀တ္ေနေရး၊ အေျခခံက်န္းမာေရးလိုအပ္ခ်က္မ်ားကို တာ၀န္ယူ ေဆာင္ ရြက္ေပးသင့္ၿပီး ေက်ာင္းေနေပ်ာ္ေရးကို ဦးစားေပးေဆာင္ရြက္ေပးသင့္သည္။

ကေလးငယ္မ်ား၏ ေရွးဦးသင္ ပညာေရးကို အျပည့္အ၀ပံ့ပိုးေဆာင္ရြက္ရန္ အစိုးရတြင္ တာ၀န္ရွိၿပီး ေက်ာင္းဆရာ/မ ခန္႔ထားေရး၊ ေျပာင္းေရႊ႕ေရးကို ေဒသအလိုက္၊ ေက်ာင္းအလိုက္ စီမံခန္႔ခြဲပိုင္ခြင့္မ်ားေပးသင့္ေၾကာင္း၊ ေရွးဦးသင္ ပညာေရး မွ မူလတန္းအဆင့္ထိ မိမိေဒသ မိခင္ဘာသာစကားျဖင့္ ျပဌန္းသင္ၾကားခြင့္ေပးသင့္ၿပီး၊ ျမန္မာစာ ႏွင့္ အဂၤလိပ္စာမ်ားကို ဘာသာစကားတစ္ခုအေနျဖင့္ မူလတန္းအထက္ဆင့္တြင္ ျပဌန္းသင္ၾကားေပးသင့္သည္ဟု အၾကံျပဳထားသည္။

ထို႔အျပင္ ေက်ာင္းသား ဗဟိုျပဳသင္ၾကားေရးစနစ္ကို ထိထိေရာက္ေရာက္အေကာင္ထည္ေဖာ္က်င့္သံုး ျပဌန္းေပးရမည္ျဖစ္ ျပီး၊ မူလတန္း ႏွင့္ အလယ္တန္းအထိ အခမဲ့ မသင္မေနရစနစ္ကို အျပည့္အေ၀ အေကာင္ထည္ေဖာ္ေဆာင္ရန္ ႏွင့္ ေက်ာင္း သား/သူမ်ားကို အလြတ္ က်က္ျခင္းအစား မိမိဘာသာ စဥ္းစားေတြးေခၚ၊ တတ္ေျမာက္၊ ဖန္တီးႏုိင္ေသာ သင္ၾကား ေရးစနစ္ ကို ျပဌန္းက်င့္ သံုးသင့္သည္။

သက္ဆိုင္ရာအစိုးရအေနျဖင့္ ပညာေရးမူ၀ါဒဆိုင္ရာမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ တတ္သိပညာရွင္ မ်ား၏ ေဆြးေႏြးအၾကံျပဳခ်က္မ်ားကို အသိအမွတ္ျပဳလက္ခံသင့္ၿပီး၊ ေက်ာင္းသား/သူမ်ားအေနျဖင့္ မိမိႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည့္ ဘာသာရပ္ကို သင္ယူႏုိင္ရန္ ႏွစ္သက္ရာဘာသာရပ္တြင္ တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္ စာေမးပြဲေျဖဆိုခြင့္ရွိသင့္ၿပီး၊ ေက်ာင္းျပင္ပ ပညာသင္ၾကားသူမ်ားကိုလည္း အဆိုပါအခြင့္အေရးေပးသင့္သည္ဟု ပညာေရးေဆြးေႏြးပြဲက အၾကံျပဳထားပါသည္။

ယင္းအၾကံျပဳခ်က္မ်ားသည္ ျပည့္စံုလံုေလာက္ေသာ အၾကံျပဳခ်က္ဟု မဆိုႏုိင္ေသာ္လည္း အဆိုပါအၾကံျပဳခ်က္ကို အစိုးရ၊ မိဘျပည္သူ၊ ေက်ာင္းဆရာ/မ မ်ားအေနျဖင့္ စနစ္တက် က်င့္သံုးႏိုင္မည္ဆိုပါက ခ်င္းျပည္နယ္၏ အနာဂတ္ ပညာေရး တိုးတက္ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ မလြဲဧကန္ အေထာက္အကူျပဳႏုိင္မည္ျဖစ္သည္။

“ပညာျမင့္မွ လူမ်ဴိးတင့္မည္’’ ဆိုသည္ စကားအတိုင္း ခ်င္းလူမ်ဴိးမ်ား ကမၻာ့အလယ္တြင္ မ်က္ႏွာမငယ္ရေလေအာင္၊ ခ်င္းလူမ်ဴိးမ်ား သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္သာမက ႏုိင္ငံတကာႏွင့္ရင္ေဘာင္တန္းႏုိင္ေသာ လူမ်ဴိးတစ္မ်ဴိးျဖစ္ေၾကာင္းကို သက္ေသထူရန္ ယခုခ်ိန္မွ စ၍ အဓိပၸါယ္ရွိေသာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ စတင္ေလွ်ာက္လွမ္းၾကရမည္ျဖစ္သည္။

“ အစေကာင္းမွ အေႏွာင္းေသခ်ာ” ဆိုသည့္ ျမန္မာစကားပံုရွိပါသည္။ အစကတည္းက ေသေသ ခ်ာခ်ာလုပ္ေဆာင္ျခင္း၊ ႀကိဳးစားျခင္းမရွိပါက ေအာင္ျမင္မႈမရွိႏုိင္ေပ။ အစေကာင္းျခင္းသည္ ေအာင္ျမင္ရန္ တစ္၀က္ ေသခ်ာျခင္းျဖစ္သည္။

ထို႔ေၾကာင့္ မိဘျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ ဥယ်ာဥ္မွဴးပမာ သားသမီးမ်ား၏ ပညာေရးကိစၥအ၀၀ကို အားေပးအားေျမာက္ ကူညီ ပံ့ပိုးေပးရန္လိုအပ္လွေပသည္။ အေရးႀကီးဆံုးအခ်က္တစ္ခ်က္မွာ ခ်င္းမ်ဴိးဆက္သစ္လူငယ္ ေက်ာင္းသား/သူမ်ားအေနျဖင့္ အေလွ်ာ့မေပးေသာ ဇြဲ၊ လံု႔လ၊ ၀ရိယျဖင့္ ႀကိဳးစားၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ယင္းကဲ့သို႔ စတင္ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ပါက ေနာင္တခ်ိန္ တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ တိုင္းႏွင့္ ျပည္နယ္အသီးသီးအနက္ တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ခ်က္ အနိမ့္က်ဆံုးျပည္နယ္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ၿပီး၊ ေအာင္ခ်က္အျမင့္ဆုံုးျပည္နယ္ျဖစ္လာမည္မွာ မလြဲဧကန္ မုတ္ခ်ျဖစ္သည္။

(မွတ္ခ်က္။          ။ ယခုေဆာင္းပါးသည္ ခ်င္းျပည္နယ္၏ အနာဂတ္ပညာေရးအေျခအေန ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေစရန္ ရည္ရြယ္  ၿပီး လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္တုန္းက ေရးသားခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါးျဖစ္သည္။ ခ်င္းျပည္နယ္အစိုးရ ႏွင့္ ခ်င္းျပည္သူတစ္ ရပ္လံုးအေနျဖင့္ ျပန္လည္သတိခ်က္မိေစရန္ အနည္းငယ္ျပန္လည္ျပဳျပင္ေရးသားၿပီး ထပ္မံတင္ျပရျခင္းျဖစ္သည္။)

Share.

About Author

Leave A Reply